Mooie bloem

Gepubliceerd in de verhalenbundel Zomertijd 4 van Jaylen Books.

Mooie bloem

Een grote ballon verschijnt als ineens in mijn gezichtsveld. Ik schrik. De eigenaar van de ballon, een klein jongetje, wordt door zijn moeder aan zijn arm weggetrokken.
‘Kijk nou toch uit, je loopt bijna tegen die mevrouw aan.’ Ze kijkt mij aan en zegt verontschuldigend: ‘Sorry’.
Ik knik naar haar. Mijn blik zegt ‘geeft niet’.

Het is druk in de hal van het ziekenhuis. Ik weet niet waar ik naar toe moet maar dat deert me niet. Ik loop gewoon. Ik kan me nog bedenken. Nu kan het nog. In de verte zie ik het jongetje met de ballon. Een zonnebloem met een smiley.

Beautiful flower

‘Maria! Bjoetiefoel flower!’ Met een grote glimlach op zijn gezicht –mijn moeder zou zeggen ‘van-oor-tot-oor’- kijkt Dionisis me stralend aan. In gebrekkig Engels vraagt hij of ik lekker geslapen heb. Ik negeer zijn vraag en kus hem vol op zijn mond. Dionisis neemt genoegen met dit antwoord.
Ik ben in de ban van deze man, maar ik wil het niet. Ik ben naar Santorini gekomen om Alex te vergeten. En wat doe ik? Ik stort me in de armen van de eerste de beste Griek die naar me glimlacht. Gisteren, in zijn krakkemikkige bootje bij de vulkaan, hebben wij in het maanlicht het toppunt bereikt van onze kortstondige relatie. Dat het over is, dat staat voor mij vast. De bodem van de boot als ons liefdesnest, Dionisis als meest begeerlijke man ooit. Zwijgend heeft hij me naar mijn hoogtepunt gebracht, terwijl de Griek niet van mijn lange blonde haar afblijft. Nooit eerder ben ik vastgehouden door zo’n sterke man en waar denk ik aan? Precies. Aan Alex.

Dionisis neemt me mee naar Akrotiri, waar we hand in hand slenteren door het Griekse stof. Mijn verstand zegt dat ik moet genieten van dit moment, van de aandacht. Mijn geweten is het daar niet mee eens. We zoenen hartstochtelijk in de schilderachtige straatjes van Fira, zwemmen naakt bij de zwarte kiezelstranden en beklimmen rode rotsen. Ik bedenk me; ik blijf voor altijd op Santorini. Ik ga hier wonen! Tot ik bij de volgende zoen van Dionisis, weer Alex voor me zie.

Dionisis laat ik in tranen achter. Hij begrijpt het niet, zegt hij. Het is theater. Ik zie dat hij langs mij kijkt, naar de mensen die arriveren op Santorini. Nieuw bloed. Op zoek naar een nieuwe ‘Bjoetifoel flower’.

Evanthe

De onbevangenheid van de jongen met de ballon zorgt ervoor dat ik een beslissing neem. Ik houd het kindje. Mijn meisje, mijn Griekse souvenir, is mijn geheim. Vanaf nu is ze de dochter van Alex. Ik stel hem de naam Evanthe voor, vernoemd naar zijn oma Eva. Hij gaat direct akkoord. Ik heb het gevonden op een website met Griekse meisjesnamen. Mooie bloem. Mijn link naar Griekenland. En naar een lachende zonnebloem op een stokje.

2 gedachten over “Mooie bloem

Reacties zijn gesloten.