Perfect? Geen konijn is perfect…

PerfectWist je dat gebarentaal in veel landen een erkende taal is? In Nederland niet. Natuurlijk is gebarentaal een taal, maar die officiële erkenning zou best leuk zijn, vooral voor de mensen die de taal dagelijks gebruiken. Hoe ik daar op kom? Geleerd, tijdens de boekpresentatie van ‘Het gebaar dat mijn leven veranderde’, een prachtige verhalenbundel, waarin mijn verhaal ‘Geen konijn is perfect’ staat. Misschien ken je het gebaar voor ‘perfect’? En als je dat gebaar tegen het licht houdt, wat laat de schaduw dan zien? Precies, daar gaat mijn verhaal over. Benieuwd naar een leesfragment? 

De gebaren die ik in mijn verhaal beschrijf, zijn ???????????????de gebaren voor de horende wereld. Heel wat anders dan de échte gebarentaal. Omdat ik ooit een aantal avonden een cursus ‘gebarentaal’ heb gevolgd, weet ik dat dit best een moeilijke taal is, je hebt het niet zo maar geleerd. Helaas heb ik na de cursus de taal nooit gepraktiseerd, waardoor veel naar de achtergrond verdwenen is, maar sommige gebaren zijn in de praktijk best handig. Als je niet in elkaars fluisterzone staat bijvoorbeeld, maar wel wilt duidelijk maken dat je moet plassen, zonder dat gelijk iedereen in de ruimte dat hoeft te weten. Ik noem maar wat…

Veel kinderen die doof geboren worden, hebben horende ouders. Het is maar een weetje, afgelopen zaterdag vertelde mevrouw Map van der Wilden van Fodok er maar wat graag over. Fodok helpt die ouders, met belangenbehartiging, met voorlichting geven en met in contact brengen met lotgenoten. Een goed doel dus. En laat de opbrengst van ‘Het gebaar dat mijn leven veranderde’ nu net naar Fodok gaan. Zesentwintig bijzondere verhalen, waaronder de mijne. In elk verhaal speelt een doof iemand een rol en gebaren(taal). Ik zeg, steunen!

En dan mag je ook nog eens meer lezen dan wat ik nu op de foto laat zien…

Bekijk het boek op Bol.com