KP3 | Denk daar maar eens over na!

Met het hart op de juiste plek, hoe kreeg hij dat voor elkaar? Frans zuchtte. Alsof hij zelf iets aan de plek kon veranderen. Ineens moest hij denken aan een liedje dat hij ooit in het theater hoorde. Oud, maar de tekst was van alle tijden.
“Iets dat waggelt, kwaakt en vaak toeristisch bermt”, die zin kon hij zich nog goed herinneren. De parabel van de Eekhoorn en de Eend“, vond hij op Google. Hoewel hij het vroeger van voor tot achter meezong, moest hij nu even lezen hoe het ook alweer ging. Over de gierige eekhoorn die zich suf verzamelt en de eend die rustig afwacht tot men hem zijn eten komt brengen. Een lied met een missie, daar hield hij van.
Was het feit dat hij hieraan dacht een verborgen boodschap? Was hij dan die gierige eekhoorn of die te makkelijke eend? Sparen kon hij wel, maar eerlijk was eerlijk, hij leunde ook maar wat graag achterover. Had dat soms met de plek van zijn hart te maken?
Vanaf het bankje in het Klaverpark had hij zicht op de vijver. Hoewel het nu winter was, leden die luie eenden inderdaad ogenschijnlijk geen honger. Altijd wel iemand die met een zak broodkruimels langskwam. Hij voelde in zijn zakken. Niks. Was dat het? Dat hij niet eens wat overhad voor een eend?
‘Denk daar maar eens over na,’ had Marieke verbolgen gezegd. ‘Als je morgen je rondje door het park loopt.’
Hij was zich van geen kwaad bewust. Het werd tijd dat hij zijn benen weer strekte, zijn voeten begonnen koud te worden. Neuriënd stond hij op, het lied zat direct weer in zijn hoofd. Hardop zong hij: ‘Als stervensbegeleiding zegt de eekhoorn: eigen schuld. Wie ’s zomers te veel snatert …’
‘… is ’s winters uitgeluld,’ klonk het, vanaf het pad.
‘Marieke!’ zei hij verrast. ‘Ken je de tekst? Niémand kent dat lied!’
‘Tuurlijk wel,’ glimlachte ze. ‘Sorry.’
Hij fronste.
‘Ik was oneerlijk tegen je, gisteren. En vanmorgen was je ineens vertrokken. Er is maar één plek waar hij kan zitten, dacht ik. Et voilà!’
Hij pakte haar hand stevig vast en samen wandelden ze langs de vijver. ‘Ben ik die eekhoorn of die eend,’ vroeg hij vertwijfeld.
‘Een sufferd,’ knipoogde ze. ‘Maar ik hou ervan.’

De quotes zijn uit het fenomenale lied ‘De parabel van de Eekhoorn en de Eend’ van de man die mij ooit mijn liefde voor theater liet ontdekken: Harrie Jekkers. Van 25 t/m 27 januari is het Nationaal Theaterweekend, je kunt vast nog ergens wat boeken!

KlaverparkHet gebeurde in het Klaverpark, elke week een kort verhaal over hét leidmotief in elk van Alice’ verhalen. Geïnspireerd op een blog over het thema Natuur tijdens Boekenweek 2018. Zonder Klaverpark geen verhaal…

Lees ze allemaal!

Leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s