KP7 | Nieuwe lente

Met een narcis tussen zijn tanden geklemd, stond Marc in de deuropening van Ineke’s keuken. In zijn handen had hij een enorme bos. Twee helderblauwe ogen keken haar aan.
‘Voor mijn schone liefde,’ wist ze te ontcijferen uit het gemompel dat Marc door de bloem uitbracht.
Ze schaterlachte bij de aanblik, het was aandoenlijk. ‘Waarom zo veel?’ vroeg ze hem, ‘en hoe kom je er aan?’
Marc knielde voor haar neer, spuugde de narcis vol overgave uit zijn mond op Ineke’s schoot en zei: ‘Uit het Klaverpark. Voor jou. Dit is je leeftijd, toch?’ Een voor een liet hij de narcissen op haar vallen, terwijl hij haar aanstaarde.
De bloemen leken onophoudelijk op haar lijf te vallen. Haar blik werd gevangen door zijn mooie ogen, terwijl ze schokkend tot de ontdekking kwam hoe belachelijk dit was. Hij was … Hoe oud was hij eigenlijk? En zij…  Ze keek naar de narcissen, het klopte wel ongeveer. Drieënvijftig.

Een stukgelopen carrière, verveling en nieuwsgierigheid brachten haar bij de opleiding voor tandartsassistent. Haar klas bestond louter uit twintigers. En zij. Ze voelde zich belachelijk toen ze de eerste schooldag haar klas inkwam. Ze wist zeker dat haar klasgenoten haar giechelend aangekeken hadden, als ze nóg vijf jaar jonger waren. Was dit volwassenenonderwijs? Ze wist dat ze zelf oud was en de rest ook wel degelijk volwassen. Ze wilde zich omdraaien, weglopen, tot ze zich bedacht dat ze dat al te vaak gedaan had in haar leven. ‘Doorzetten Ien,’ fluisterde ze zichzelf toe, terwijl ze op de laatste rij in de klas plaatsnam.
‘Ik ben Marc,’ zei de jongen achter haar.
‘Ineke,’ zei ze zacht, terwijl ze zich omdraaide om hem een hand te geven. De twee mooiste ogen die ze ooit in haar leven gezien had, keken haar aan. Ze was gevangen in zijn blik. De eerste pauze gebeurde het al, Marc en zij vonden het hok van de kopieermachine en bedreven snel en gedreven de liefde. Leeftijd maakte niet uit, maakte ze zichzelf wijs, het was de levensfase waarin ze zaten.
Toen Jaap ’s avonds vroeg hoe haar eerste dag was, kon ze niet anders dan enthousiast antwoorden dat het geweldig was. Jaap keek bedenkelijk, hij vond haar carrièreswitch complete onzin.
‘Geweldig?’ zei hij, terwijl hij zijn wenkbrauwen fronste.
‘Het geeft me zo veel energie,’ zei ze. Ze plofte op zijn schoot en begon hem te zoenen. Jaap schudde haar van zich af en duwde haar in de bank. Terwijl hij naar de keuken liep voor een biertje, hoorde ze hem mompelen: ‘Bakvis…’

‘Is leeftijd opeens een issue?’ Marc keek haar vragend aan, maar toen hij zag dat er een traan over haar wang liep, sloeg zijn stemming om naar grimmig. ‘Je gaat toch niet terugkrabbelen, Ien?’ In zijn ene hand had hij nog een narcis vast, zijn andere omsloot haar bovenarm, terwijl hij haar in een keukenstoel duwde…
Ineke stond op, de narcissen vielen langzaam op de grond.
Marc stond ook op, hij kon bijna niet anders, want door haar plotselinge manoeuvre moest hij kiezen tussen languit gaan of opstaan.
Met haar linkervoet schepte ze een klein deel van de bloemen, waarna ze ze met een zwieper zijn kant op schopte. ‘En dit is jouw leeftijd?’

Deze ‘Nieuwe lente’ is het beginstuk van het verhaal ‘Een nieuwe lente’, in 2014 verschenen in de verhalenbundel Overgave. Morgen is het Valentijnsdag. Vier de liefde!

Klaverpark

Het gebeurde in het Klaverpark, elke week een kort verhaal over hét leidmotief in elk van Alice’ verhalen. Geïnspireerd op een blog over het thema Natuur tijdens Boekenweek 2018. Zonder Klaverpark geen verhaal…

Lees ze allemaal!

Leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s