Ik zie mezelf nog zitten op de bank die we op de overloop van onze jarendertigwoning (op de een of andere manier hebben die een grote overloop) neergezet hadden. Een op schoot, een links, een rechts. Boek in mijn handen. En ja, ik heb drie kinderen.

Voorlezen. Pluk van de Petteflet, Berenjacht. Over de kleine mol, die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft. En als ik me er met een jantje-van-leiden vanaf wilde maken, deed ik uit mijn hoofd Nicolaas Eduard Rammenas, een prachtgedicht van Annie. Ik denk dat ze ‘m nog uit hun hoofd opzeggen.

De héle dag

Jarenlang was voorlezen iets van vroeger. Tot dit jaar. Nee, ik leen geen kleine kinderen van een ander, ik láát mezelf voorlezen. Ik zet een koptelefoon op mijn hoofd en luister boek na boek. Verslavend! En zó fijn. Tijdens het wandelen, tijdens het stoffen, tijdens het oplossen van een Japanse puzzel, tijdens het opruimen van de keuken. Tijdens het fietsen naar mijn werk. Bij het ontbijt. Het is dat ik tussendoor moet werken!

Ik was dan ook retetrots dat twee van mijn vier boeken ingesproken werden. En weet je wat nou zo leuk is? Die andere twee komen er in de toekomst ook aan. Ik laat het je weten!

Heb jij mijn luisterboeken al ontdekt?

Ingesproken door Ilona Boekenoogen-Bos
Ingesproken door Ruben Kuppens

Leuk als je een reactie achterlaat!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s